Plexus Brachialis Letsel
Wat is plexus brachialis?De plexus brachialis is een zenuwnetwerk in de hals. De plexus is de verbinding tussen de hersenen en de spieren en huid van de arm. Elke beweging die men wil maken en elk gevoel dat men waarneemt, loopt via de plexus van en naar de hersenen. Vanuit de hersenen wordt een opdracht voor een beweging gegeven, of komt een gevoelswaarneming terug.
Wat is het geboorteletsel van de plexus brachialis en wat is de oorzaak?
Bij het letsel van de plexus brachialis bij pasgeborenen zijn de zenuwen naar de armen gescheurd of losgetrokken uit het ruggenmerg. Dit gebeurt vaker bij de geboorte van zware kinderen. Na de geboorte van het hoofd blijft de schouder van het kind achter het schaambeen van de moeder haken of in het geval van een stuitligging kan het hoofd geklemd raken achter het schaambeen. Er moet dan aan het kind getrokken worden om te geboorte te laten plaatsvinden. Hierdoor wordt de plexus brachialis overrekt met het letsel als gevolg.
Bij het geboorteletsel is in de meeste gevallen sprake van schade aan het bovenste deel van de plexus. Dit beeld wordt Erbse parese genoemd. Dat wil zeggen dat de functie aan de pols- en vingerspieren is behouden. Bij een uitgebreider letsel kan ook de hele hand verlamd zijn.
De pasgeborene heeft meestal (afhankelijk van de uitgebreidheid van het letsel) een verlamde schouder en bovenarm. Het armpje ligt dan naast het lichaam en kan niet van het lichaam worden gebracht. Tevens kan de elleboog niet worden gebogen.
Hulpvraag van de ouders
- Mijn kind beweegt een armpje minder of geheel niet. Hoe kan ik ervoor zorgen dat dit armpje meer gaat bewegen?
- Hoe kan ik het beste mijn kindje optillen, dragen, verzorgen? Wat mag ik allemaal wel en niet doen?
- Wat zijn de gevolgen op korte en lange termijn en wat kan eraan gedaan worden?
Onderzoek en Behandeling van het Plexus Brachialis Letsel
Observatie en onderzoek
De kinderfysiotherapeut zal allereerst een uitgebreide observatie verrichten. Dit om aan de hand van de spontane motoriek van het kind en in het bijzonder van de armen een beeld te verkrijgen over de uitgebreidheid en ernst van de bewegingsuitval. Daarna zal zij overgaan tot meer specifiek onderzoek om in detail na te gaan welke spieren zijn uitgevallen en de mate waarin zij niet meer actief zijn. Hiervoor gebruikt zij specifieke testen. Ook probeert zij een beeld te krijgen over de mate waarin het kindje ook uitval heeft van de gevoelswaarneming (tast) en bekijkt zij of de gewrichten nog een optimale beweeglijkheid hebben. Hierover rapporteert zij nauwkeurig en gedetailleerd met de leden van het plexus team.
Behandeling/instructie
De therapie bij het jonge kind met een plexus brachialis letsel is vooral gericht op de uitval van de spierfunctie en het behoud van de beweeglijkheid van de gewrichten van de arm. Middels specifieke behandeltechnieken, waarbij gebruikt gemaakt wordt van specifieke stimulatie zones en houdingsreacties, wordt getracht de minder actieve spieren tot activiteit uit te lokken. Hierbij moet zeer nauwkeurig worden gewerkt zodat ook de juiste spieren in de juiste richting worden geactiveerd. Anders gaat het kind teveel compenseren en leert het verkeerde bewegingspatronen aan.
Afhankelijk van de eerder genoemde ernst treedt dan wel of geen herstel op. Bij geen herstel zal neurochirurgisch ingrijpen noodzakelijk worden. De kinderfysiotherapeut zal dan postoperatief nog een lange periode heel intensief op genoemde wijze moeten oefenen.
Het resultaat is afhankelijk van de ernst en uitgebreidheid van het letsel (beschadiging). Na een neurochirurgische ingreep zal er altijd sprake zijn van enige rest disfunctie. Dit kan tot uiting komen in de vorm van een wat mindere schoudercontour of het wat minder kunnen gebruiken van bepaalde spiergroepen of een lichte beperking van de beweeglijkheid van een gewricht Het doel van de kinderfysiotherapie is om deze beperkingen zo minimaal mogelijk te laten worden en uw kind zodanig te trainen en te oefenen dat het zo optimaal mogelijk kan functioneren in alle activiteiten van het dagelijkse leven. Mocht er sprake zijn van een slecht herstel (komt gelukkig niet zoveel voor), dan is het de taak van de kinderfysiotherapeut om met het kind samen te zoeken naar de beste compensatie – strategie.
Klik op onderstaande links voor meer informatie:
http://www.epvn.nl (Erbse Parese Vereniging Nederland)